Er waren ongeveer 130 mensen gekomen naar de eerste Nationale Ontgroeningsdag in een zaal hoog boven het Utrechtse Hoog Catharijne. Volgend jaar worden dat er ongetwijfeld meer want het was een succes. De kwaliteit van de presentaties werd als hoog ervaren en de mogelijkheid om andere ontgroeners te ontmoeten viel zeer in de smaak. Er was zelfs belangstelling van de media: Trouw schreef er een stukje over (hier) en Geen Stijl televisie maakte een reportage (zie hier). Minpunten waren er ook: de techniek werkte helaas niet altijd mee en dat zorgde voor de nodige vertraging. Hieronder een verslag van de dag, met de aantekening dat we diverse presentaties ook nog integraal online zullen zetten.

Het moderne groene streven is naar een gedecarboniseerde (koolstof-arme) maatschappij. Maar aangezien koolstof een hoofdbestanddeel is van het leven zelf kan decarboniseren niet anders betekenen dan het stilleggen van allerlei activiteiten. Er zijn nogal wat mensen die dat aan den lijve ervaren. Presentator Theo Richel liet drie getroffenen aan het woord: de heer Baecke uit de Hedwigepolder in Zeeuwsch Vlaanderen die al vele jaren moet leven met de dreiging van de ontpoldering (beluister zijn verhaal hier), ex-kokkelvisser Arie Bakker uit Den Oever die ervan overtuigd is dat de ongelijke strijd tegen de groenen zijn zoon een hartaanval heeft bezorgd (beluister hem hier) en melkveehouder Meindert Nieuweboer uit de Wieringermeer die merkt dat de ammoniakwetgeving hem eigenlijk dwingt om zijn eigen grond te verzieken, en die hoge boetes bedreigen als hij zijn afval milieuvriendelijk verwerkt ( klik hier voor meer).

Dr Fred Udo ging daarna op indrukwekkende wijze in op de vraag of door de massale inzet van windenergie enige CO2-besparing gerealiseerd zou kunnen worden. Zijn onthutsende conclusie was dat dat dat niet zou lukken en dat het zelfs mogelijk was dat de CO2-uitstoot hierdoor zou toenemen. Windenergie is compleet zinloos is zijn conclusie. De gehele tekst van zijn presentatie staat hier. 

Onder de titel Is genezen beter dan voorkomen? interviewde econoom Hans Labohm de milieueconoom prof. Richard Tol (verbonden aan diverse universiteiten). Tol is geen klimaatskepticus, in die zin dat hij best wil annemen dat er sprake is van door de mens veroorzaakte opwarming met negatieve gevolgen. Zijn interesse betreft vooral de economisch kanten hiervan. En op dat gebied klinkt hij toch enigszins als een skepticus, want hij veegt de vloer aan met de economische doemscenario’s zoals die van Stern. Tol voorziet dat als gevolg van te verwachten economische groei de klimaatverandering over 100 jaar een kostenpost opleveren van slechts 1% van het Bruto Nationaal Product. Dat is niet erg indrukwekkend. Tol vindt bovendien dat de maatregelen die worden gekozen om dit relatief kleine probleem te voorkomen peperduur en ineffectief zijn - vooral windenergie moet het wat hem betreft ontgelden. Tol kraakte harde noten over de studie van Stern die wereldwijd wordt gezien als de meest gezaghebbende analyse van de economische consequenties van kllimaatverandering. Tol maakte duidelijk dat dat niet geldt voor zijn beroepsgroep. Stern is vooral een goede spinmeister aldus Tol maar een slecht econoom.  Alle serieuze economen zien het Stern Rapport uitsluitend als politieke propaganda.

Geofysicus Hans Erren prikte vervolgens de mythe door dat de beroemde onderzoeker Arrhenius in de 19e eeuw reeds een opwarming van de aarde met 4-6 graden had voorzien. Dat had hij weliswaar, maar omdat duidelijk werd dat deze voorspelling niet op onderzoek aan CO2 was gebaseerd maar op onderzoek aan waterdamp stelde hij zijn verwachtingen dratisch bij - naar beneden. De publicatie waarin hij deze correcties presenteerde wordt evenwel slecht gelezen, en zo blijft de mythe in stand. De volledige tekst van Errens presentatie staat hier.

Klimaatskeptici merken dat ze tegen een muur aanlopen die ‘consensus’ heet, ‘alle wetenschappers zijn het eens’ zo klinkt er dan. Het is niet waar, en als het waar zou zijn zou het nog geen betekenis hebben, maar de aanroep van ‘consensus’ is wel een effectieve marketingtruc.

De cardioloog dr Paul de Groot wees onder de titel ‘Cholesterol, het CO2 van de bloedsomloop’ op de overeenkomsten tussen de ‘Hou je cholesterol laag’-paniek en de CO2-paniek. In beide gevallen gebaseerd op zeer aanvechtbare wetenschap, in beide gevallen zijn de twijfels weggemasseerd achter een ‘consensus’ en is tegenspraak onmogelijk geworden. De hou-je-hart-gezond adviezen (eet geen vet maar koolhydraten) hebben inmiddels mede geleid tot het aanmerkelijk dikker worden van de bevolking. Hoe de CO2-paniek afloopt weet De Groot niet, maar het tipping point is wat hem betreft wel bereikt en daarmee bedoelt hij dat de opwarmingsideologie inmiddels een ‘paradigma’ is geworden, hetgeen betekent dat we er volgens hem nooit meer van af komen.

Om een zaal gevuld met grumpy old men aan het lachen te krijgen moet je van goeden huize komen, maar dat komt cabaretier Theo van Duuren blijkbaar. Drie kwartier lang wees hij op de Ongelofelijke Slechtheid van de Natuur, hoe alles - ook al doe je niets - spontaan kapot gaat. Zo werkt de natuur en Van Duuren is dat beu en wil er met zijn NatuurBestrijdingsFonds wat aan doen. De zaal lach krom. Als U meer wilt zien van Theo van Duuren, dan kunt U dit filmpje (Over Van Duuren’s actie in Kopenhagen) bekijken (hier), of hem via zijn site boeken voor een komische lezing (hier).