De Nederlandse overheid wil op land 6000 megaWatt aan windmolens installeren, en later ook nog zo’n partij op zee. De bedoeling is daarmee de uitstoot van CO2 omlaag te brengen door besparingen op het brandstofverbruik. We weten dus hoeveel molens er gaan komen, maar vreemd genoeg is het heel moeilijk om een antwoord te krijgen op de vraag: hoeveel CO2-uitstoot er dan uiteindelijk bespaard gaat worden. Dat is bizar: het gaat hier om een peperduur plan, maar een target waarop de plannenmakers kunnen worden afgerekend is er niet. Een andere vraag die zich opdringt is: zijn er misschien alternatieven voor die windmolens waarmee de CO2-uitstoot ook omlaag gebracht kan worden en wat zijn de kosten daarvan blijft ook geheel onbeantwoord. En zo zijn er nog veel meer vragen die allemaal worden afgedaan met nietszeggende bezweringen als ‘we moeten de planeet redden’, maar geen concrete antwoorden. De groenen hebben in de afgelopen decennia talloze grootschalige projecten kunnen frustreren via het voortdurend eisen van nieuw onderzoek naar milieueffecten, eindeloze inspraakprocedures, sessies bij de Raad van State enzovoort, maar dit groene troetelproject wordt er doorgeperst zonder  dat zelfs maar bekend is wat het op moet leveren, laat staan dat er sprake is geweest van enigerlei inspraak. Op inhoudelijke argumenten wordt niet gereageerd, dus: zijn er nog rechtsmiddelen om deze op hol geslagen machinerie te stoppen? Lees verder

Ook Henk en Ingrid willen schone Noordzeestroom. 83% Van de Nederlanders vindt het belangrijk dat duurzame stroom in Nederland wordt opgewekt. Deze brede steun bestaat ongeacht de politieke voorkeur. Ook 78% van de PVV-stemmers is geïnteresseerd in groene stroom afkomstig van windmolens op de Noordzee. Dat blijkt uit representatief onderzoek onder ruim 2500 mensen van Flycatcher in opdracht van Zeekracht.

Aldus het intro van een ronkend persbericht (hier) dat heden (donderdag 15 september 2011) verscheen  teneinde de suggestie te wekken dat Nederland echt geen dag langer meer kan wachten alvorens miljarden te spenderen aan windenergie op zee (de bestaansreden van “Coöperatie Zeekracht”). Lastig is alleen dat wie de moeite neemt het oorspronkelijke materiaal door te neuzen al ras duidelijk wordt dat het met de representativiteit van deze enquete nogal tegenvalt. Lees verder

Agentschap NL heeft op de website www.windenergie.nl onvoldoende gedaan om de schijn van partijdigheid te vermijden. Dat is ‘niet behoorlijk’ en de website zou moeten worden aangepast. Dat vindt de Nationale ombudsman in reactie op een klacht van Hugo Matthijssen uit het Drentse Beilen. Of en hoe de website www.windenergie.nl zal worden aangepast is nog niet bekend, maar de uitspraak van de ombudsman is zeer verheugend voor de criticasters van windenergie: hun argumenten kunnen niet zomaar genegeerd worden, en wellicht biedt deze uitspraak perspectief om ook op andere beleidsterreinen aan te dringen op een veel evenwichtiger voorlichting. Lees verder

De oproep die we vorige week aan onze lezers deden om mee te doen aan een enquete over windenergie van de Natuur en MilieuFederatie Utrecht (NMU) heeft een behoorlijk effect gehad. In anderhalve dag vulde, aldus de NMU ‘eenzelfde hoeveelheid mensen de enquete in als de afgelopen zes weken’ (check het hier op dit screenshot van de pagina die we van dit adres hebben geplukt). Dat is een dramatisch resultaat want op het moment dat we onze oproep deden berichtte de NMU als tussenstand op zijn site dat er in de zes weken daarvoor 770 mensen  de enquete hadden ingevuld en dat 70% daarvan voorstander was van windenergie. Laten we daar eens wat mee rekenen.  Dat zou betekenen dat er in die zes weken 539 voorstanders  de enquete hadden ingevuld, en dat er 231 tegenstanders waren. Tel die op bij de 770(?) tegenstemmers die de Groene Rekenkamer (en later ook de libertarische site de Vrijspreker) mobiliseerden en je krijgt een verhouding 770+231= 1001 tegenstanders tegen 539 voorstanders. Dat betekent dus dat 65% van de deelnemers aan de enquete tegenstander is van windenergie. En dat kregen wij in twee dagen voor elkaar! Laten we nu eens kijken hoe de NMU daarover berichtte. Lees verder

Een analyse van de productiecijfers van Britse windmolens bevestigt wat menigeen al verwachtte: windmolens produceren minder stroom dan wordt gezegd; als het op plek X niet waait waait het op plek Y waarschijnlijk ook niet en die windarme momenten komen heel vaak voor, ook als er juist behoefte is aan veel stroom. Met stuwmeren kunnen deze problemen niet worden opgevangen. ‘Uit deze analyse blijkt duidelijk dat wind niet betrouwbaar genoeg is om op enig moment in de toekomst een significante hoeveelheid energie te genereren’.